مبلمان شهري

يکي از نخستين گامها براي ساماندهي مبلمان شهري برنامهريزي و مکانيابي صحيح مبلمان شهري به عنوان راهبرد قطعي براي ايجاد محيطي پايدار، مناسب و منطبق بر شرايط بومي است؛ چرا که عدم برنامهريزي يا برنامهريزي ناقص و غيراستاندارد در اين زمينه سبب هرج و مرج بصري و عدمکارايي اين عناصر در محيطهاي شهري ميشود.. سيستم مبلمان شهري با ايجاد هماهنگي در اجزاي شهر سبب كاهش مصرف مواد و ابعاد و تقليل هزينه هاي ساخت ميشود. ضمن اين که به کارگيري پايه يا ستوني واحد در چراغهاي روشنايي و تابلوهاي راهنمايي و رانندگي و زباله دانها و... و استفاده از رنگهاي مشخص و يکسان ميتواند از تكثير جزييات در خيابانها بكاهد و به نظم بصري در شهر منجر شود. چيزي که در شهرهاي موفقي همچون پاريس، لندن، بروکسل، نيويورک، لسآنجلس، توکيو و... قابل مشاهده و ملاحظه است. حفظ هويت مكان در حالي که هنوز هم جذاب ترين و به ياد ماندني ترين محله ها و شهرها، مکانهايي هستند كه با شكل و شمايل ويژه و منحصر به خود در خاطره ها جاي مي گيرند؛ اما با رشد شهرها و حومه ها، نوعي گرايشي افراطي در يك شكل كردن چهره شهرها به وجود آمده است که سبب از بين رفتن هويت مکاني آنها ميشود. از اين رو بسياري از طراحان مدرن شهري در تلاشند تا با توجه به برخي از موارد به ظاهر کم اهميت همچون شکل و نوع مبلمان شهري، هويت شهرها و مکانها را حفظ کنند. وجود چنين تفکري موجب شده است تا در كوششهاي جديد براي نوسازي و ساماندهي شهرها به خصوصيات و ويژگيهاي کهن هر شهر در انتخاب و طراحي مبلمان شهري آن توجه شود. همين رويکرد موجب شده تا احياي مناطق تاريخي و سنتي با حفظ هويت شرايط مطلوبتري براي بازديدکنندگان آن پيدا کند. طراحان اروپايي در طراحيهاي جديد خود به شدت بر ايجاد توازن ميان بافتهاي متعدد و متفاوت اجتماعي و فضاهاي شهري توجه ميکنند. آنها ديگر همچون گذشته زيباسازي شهر را محدود به تزيينات سطحي آن نميدانند و معتقدند بافتهاي اجتماعي به نوعي در هويت يک مكان ريشه دوانده است پس بايد به ساختارهاي مكمل در سيما و منظر شهرها و ايجاد شرايطي براي حفظ محيط و رفاه اهالي يک منطقه در قالب همين بافت توجه خاص کرد. به همين دليل در شهرهايي همچون آتن، پاريس، بروکسل و... بافتهاي قديم و تاريخي با حفظ هويت و اصالت چند صد ساله خود حفظ، بهسازي و توسعه يافتهاند. شهرداران اين شهرها همسو با مشاوران و کارشناسان توسعه و بازسازي شهر، با تكيه بر همين بافت اجتماعي تثبيت شده و ريشه دار، در مدت زماني كافي و با روشي پويا، خيابانهاي محله و شهر را به گونه اي مجهز ميكنند كه بازتاب فرهنگ آن باشد.